Al meer dan vijfentwintig jaar staat het hele oeuvre van Marion Bloem
in het teken van het aanpassingsproces van de Indische mens in
Nederland. Als kind van Indische ouders die in 1950 naar Nederland zijn
gekomen, wordt zij sinds haar debuut Geen gewoon Indisch meisje gezien
als het boegbeeld van de tweede generatie Indische Nederlanders. Haar
documentaire Het land van mijn ouders, haar speelfilm Ver van familie
en haar vele romans, waaronder de eveneens in Indië voorbij
samengebrachte Vaders van betekenis en De honden van Slipi, hebben
bijgedragen aan dat imago.
Bloem onderscheidt zich van veel andere auteurs die hun verhalen laten
afspelen in Nederlands-Indië door een nuchtere kijk op het
koloniale verleden en een grote kennis van de Indische gemeenschap
zowel in als buiten Nederland.
Uit de pers:
* 'Geen gewoon Indisch meisje zal niemand onberoerd laten.' – Hella
Haasse
* 'Het is een prachtig boek. Neemt u van mij aan dat Vaders van
betekenis de geschiedenis zal ingaan als een boek van betekenis. – Joop
van den Berg in Trouw
* 'Met haar komt een volkomen nieuw geluid onze letteren binnen. […]
veel belangrijker is nog dat zij een rasschrijfster blijkt te zijn.' –
Hans Warren over De honden van Slipi
Paperback, slappe kaft
531 pagina's
Mei 2009
719 gram
216 x 136 x 49 mm
Arbeiderspers
|

|
Bij u in huis op: zaterdag Betaal vóór: 23:15 |
|
| Andere titels binnen de rubriek: |
| Literaire roman.novelle
|