internetboekhandel.nl
buttons Home pagina Kassa pagina, Winkelwagentje Contact info Email ons
leeg Home pagina Kassa pagina, Winkelwagentje Contact info Email ons Home pagina Rijks
rijks
Rijks Home pagina Home pagina Kassa pagina, Winkelwagentje Contact info Email ons Besteller 60
 
Nederlands Buitenlands   Alles  Titel  Auteur  ISBN        
Literatuur: Proza, romans, verhalen
Literaire roman.novelle
Bij u in huis op: donderdag
Bestel vóór: 23:15


E. Cairo

De smaak van Sranan Libre

roman over het bloedbad van Paramaribo op 8 december 1982

€ 13.50

Aanleiding voor de uitgave van het boek is het feit dat onlangs, bijna 25 jaar na de Decembermoorden, het 8-decemberproces in Suriname van start is gegaan, een proces dat in 2008 regelmatig in het nieuws zal zijn.

De smaak van Sranan Libre gaat over een Surinaamse familie in Nederland, die te horen krijgt wat er is gebeurd in Fort Zeelandia, via dromen en via telefoongesprekken met een familielid dat is teruggegaan naar Suriname – wat achteraf een noodlottige keuze zal blijken.

Edgar Cairo (1948-2000), geroemd om zijn taalvirtuositeit en zijn bruisende optredens, publiceert in de ongeveer vijftien jaar van zijn actieve schrijverschap tot 1990 meer dan dertig romans, verhalen- en gedichtenbundels in het Sranantongo, het Surinaams-Nederlands en het Nederlands.

Met zijn Volkskrant-columns, in 1980 en 1981 gebundeld in Ik ga dood om jullie hoofd en Als je hoofd is geboord, krijgt hij een breed lezerspubliek.

«Er zijn weinig schrijvers bij wie het plezier van het schrijven zo van elke pagina spat als Cairo.» – Michiel van Kempen

De creatieve productie van Edgar Cairo is in die jaren zo groot dat verschillende van zijn manuscripten ongepubliceerd blijven. De smaak van Sranan Libre, zowel troostroman als verzetsroman, schrijft hij in december 1982, in de ‘rouwweek’ na het bloedbad van Paramaribo, en verschijnt 25 jaar na datum alsnog.

In De smaak van Sranan Libre, ‘een werk vol revolutionaire driften’, getuigt Edgar Cairo van woede, angst, ontzetting, verontwaardiging en bovenal: verzet! Hij besluit zijn Voorwoord bij de roman met: ‘Moge dit werk de Srananman bereiken, iedereen zelfs. Uit liefde voor het leven, de auteur.’

Recensie:
Walter Lotens HVV - Kritisch Lezen, België 07-01-2009
'`De smaak van Sranan libre` is niet alleen een literair pamflet tegen de militaire periode in Suriname, maar kan ook gelezen worden als een introductie in die wonderlijke literaire wereld die Cairo creëert via het gebruik van neologismen en Nederlands-Surinaamse taalkundige mengvormen. De bekende Surinaamse dichter en romancier Edgar Cairo schreef deze korte roman in de rouwweek die volgde op het bekend worden van de moorden die in Paramaribo hadden plaatsgevonden. Daar stierven namelijk in de nacht van 8 op 9 december 1982 vijftien vooraanstaande leden van de Surinaamse samenleving onder het vuur van militairen die enige jaren voordien een coup hadden gepleegd. Volgens de versie van bevelvoerder Desi Bouterse werden zij op de vlucht neergeschoten, in werkelijkheid werden deze opposanten van het regime in Fort Zeelandia bij elkaar gebracht, ondervraagd, gemarteld en gefusilleerd. Deze gebeurtenissen die bekend staan als de zogenaamde decembermoorden hebben een schok teweeggebracht in de kleine Surinaamse gemeenschap, zowel in Suriname als in Nederland waar veel Surinamers na de onafhankelijkheid in 1975 verbleven. Vijfentwintig jaar na de feiten, op een ogenblik dat in Paramaribo het proces over deze gebeurtenissen aan de gang is, geeft Uitgeverij In de Knipscheer deze ongepubliceerde roman van Edgar Cairo uit. Bittere smaak `De smaak van Sranan (=Suriname) libre` draagt als ondertitel ¿roman over het bloedbad van Paramaribo op 8 december 1982`. Wie op basis daarvan verwacht dat het accent zou liggen op wat er die beruchte nacht gebeurd is in Fort Zeelandia komt bedrogen uit. De lezer krijgt indirect het verhaal van wat er zich heeft afgespeeld via de reacties van een Surinaamse creoolse familie die in Amsterdam woont. Cairo introduceert Armand, een jonge werkloze Surinamer van 22 jaar die samen met zijn broer Wilgo, kopro genoemd wegens zijn lichtere huidskleur, zijn P`pa Kwa, zijn Mama Dina en zijn oom Bert ergens in Zuidoost woont, waarschijnlijk in de Bijlmer. Cairo beschrijft zeer goed in zijn zeer bijzonder Surinaams-Nederlands waar hij een meester in was - de auteur is intussen al jaren overleden - , de ietwat landerige sfeer die in het gezinnetje heerst. Het Surinaamse tropische ritme lijkt binnengeslopen in de Amsterdamse baksteen. De andere broer, Jozef, is na de staatsgreep van 25 februari 1980 naar Suriname vertrokken om daar de ¿revolutie` te helpen opbouwen. De familie ontvangt geregeld idealistische brieven van Jozef over ontwikkelingen ¿in het revolutionaire proces`, maar in zijn laatste brief laat hij doorschemeren dat er misschien wel onheil op komst is. Dat blijkt ook uit de nachtmerrie die Armand en Mama Dina hebben. Oom Frenkel belt midden in de nacht vanuit Paramaribo om te melden wat er die decembernacht is gebeurd en dat Jozef één van de slachtoffers is. Vanaf dan brengt Cairo in een zeer eigen poëtisch taal de gevoelens over die leven bij de familie en vrienden in Amsterdam. Het is een heel bijzondere evocatie van het rouwproces dat tot op vandaag niet is afgesloten omdat er nog steeds geen klaarheid en gerechtigheid is gekomen in heel deze zaak. Cairo maakte er tevens gebruik van om via Armand zijn visie op heel het gebeuren duidelijk te maken. Hij is radicaal tegen het militaire regime van Bouterse. Hij noemt `De smaak van Sranan libre` zelf een werk vol ¿revolutionaire driften` en gericht tegen de pseudo revolutionairen en militairen die Suriname andermaal onvrij hebben gemaakt. Bouterse is voor hem ¿de majoor-opperbevelhebber-extra sergeant` en tegelijk opperstinkdier en aanstaande dictator die zegt: Kom uzi! Laten we gaan slapen. Morgen is er weer een onderdrukkingsdag. Aaaaah!` (p. 81) Cairoaans verzet Het boek is ook een getuigenis van woede, angst, ontzetting, verontwaardiging en verzet. Als sublieme daad van verzet raadt Armand de Surinamers aan om een vol glaasje met cola manifest te laten staan. `Cola met rum, dat is toch ¿Cuba libre`. Welnu, we demonstreren dat we juist om deze moordenaars die `t bloed van Surinames zonen drinken, géén ¿Cuba libre` aan het drinken zijn. We toosten niet met ze.` (p. 96) Dat is Cairo op zijn best. `De smaak van Sranan libre` is niet alleen een literair pamflet tegen de militaire periode in Suriname, maar kan ook gelezen worden als een introductie in die wonderlijke literaire wereld die Cairo creëert via het gebruik van neologismen en Nederlands-Surinaamse taalkundige mengvormen. Niet alleen inhoudelijk maar ook vormtechnisch is `de smaak van Sranan libre` een zeer eigen Surinaams product. '

Extra informatie: 
Paperback / softback
136 pagina's
November 2007
202 gram
201 x 127 x 13 mm
Uitgeverij In de Knipscheer
Achterkant:
Bekijk de achterkant

Bij u in huis op: donderdag
Bestel vóór: 23:15


Zoek (mogelijk) gerelateerde uitgaven op sleutelwoord: