Over twee hartsvriendinnen.
‘Ik ben niet alleen bang voor de dood,’ zeg ik. ‘ Maar soms ook voor het leven. Mijn leven. Hoe het verder moet. Daar ben ik soms bang voor.’
Joy en Kelly zijn veertien. Twee hartsvriendinnen. Ze zijn samen één en delen alles: jongens, geld en lauwe cola. Joy en Kelly hebben een geheime plek, een vergeten bankje in de duinen waar nooit iemand komt. Daar praten ze. Over schurende strings, over soldaten die kinderen dood schieten en over de voordelen van condooms. Ze praten over roze koeken en over God die niet bestaat. Joy en Kelly proberen van het leven te houden, maar het leven houdt niet altijd van hen.

Derk Visser schreef eerder Patchouli. Het boek werd enthousiast besproken. In Trouw stond: ‘Derk Visser schrijft op een zeldzaam eerlijke manier over jonge mensen.’