|
|||||||||||||
|
| |
|
|||||||||||||||||||||
 In Winkelwagentje |
 Bij u in huis op: dinsdag
|
Sylvia
PessireronCentraal in het boek staan de bewoners van woonoord Lage Mierde, waarvan de beheerderswoning in het Nederlands Openluchtmuseum in Arnhem is herbouwd. Ook de Nederlanders met wie zij contact hadden komen aan het woord. Tenslotte verwoorden vertegenwoordigers van de derde generatie wat het is om een Molukker in Nederland te zijn en waarom het Molukse verhaal niet verloren mag gaan.
Remco
Raben en Ulbe BosmaHet was een wereld waarin koloniale bestuurders en Europese ontdekkingsreizigers mensen waren die voorbijgingen. Het boek volgt talloze families die hun sporen door de Indische wereld trokken, van Ceylon tot Ambon, van Siam tot Batavia, en van Makassar tot Yogyakarta.
De oude Indische wereld laat ook zien dat de klassenverschillen in Indische kringen bepalender waren dan raciaal onderscheid. Hoewel koloniale overheden probeerden de Europese en Aziatische sferen gescheiden te houden, ontstond in de praktijk een Indische samenleving. De koloniale verbindingen met Nederland waren weliswaar belangrijk, maar lokale patronen voerden de boventoon. Elke plaats had zijn eigenaardigheden, cultuur, ethnische samenstelling en economische structuur.
De oude Indische wereld benadrukt het lokale en gevarieerde karakter van de koloniale maatschappij.
Tony
van der MeulenIn Dansen op de Kwai reconstrueert Tony van der Meulen het slavenbestaan bij de Birma-spoorweg. Daarnaast behandelt hij twee thema's: hoe loopt het af met de Birma-spoorweg en hoe loopt het af met de dwangarbeiders?
Tweemaal trekt de auteur langs het oude talud. In 1985 samen met de
Tilburgse ex-dwangarbeider Ad Silvius (1920-1991): de rails zijn verdwenen,
de bielzen rotten weg, maar de lege jungle ligt erbij alsof de Japanners
net zijn vertrokken. In 2002 gaat hij nog een keer: het oerwoud blijkt
grotendeels te zijn gekapt, er is een golfterrein, 'Rivier Kwai Resort',
en op de rivier varen nu discoboten. In een hels kabaal dansen Thaise jongeren
op de beroemde rivier. Bijna niets herinnert nog aan het grootschalige
drama dat zich hier heeft
afgespeeld.
De nog levende voormalige slaven zijn nu in de tachtig. Op de jaarlijkse herdenking wordt het steeds stiller; oud en stram zitten de laaste overlevers op hun klapstoeltjes. Dansen op de Kwai is het menselijke verhaal over hun onmenselijke karwei.
Jan
BanningDe littekens van dat verleden zijn zestig jaar later nog altijd zichtbaar. Op de portretten in zwart-wit poseren vijftien Nederlanders en negen Indonesiërs (voormalige romusha's) in de leeftijd van ongeveer 74 tot 91 jaar zoals ze indertijd hun werk deden: met ontbloot bovenlijf.
In full quote interviews vertellen ze hun levensverhaal - soms aarzelend, meestal in geuren en kleuren.
Gebonden,
Nico
DrosHet gaat steeds om de confrontatie tussen Nederlandse kolonialen en andere bevolkingsgroepen: mestiezen, Chinezen, Javanen. De onderwerpen blijken verrassend actueel: de ontmoeting en botsing tussen culturen, het conflict tussen de islam en het Westen, de spanningen tussen traditie en moderniteit.
Aan de orde komen onder meer de Hollandse gruwelmoord op 10.000 Chinezen in Batavia; de heilige oorlog van een islamitische Hamlet tegen de koloniale veroveraars; Multatuli en het debat over het Cultuurstelsel; de javaanse geestenwereld en 'de stille kracht' van Couperus als kernbegrip in het javaanse denken over macht.
Andere essays handelen over meer persoonlijke drama's: een Saidjah en Adinda-geschiedenis anno 1629; het tragische gevecht om zelfbeschikking van de javaanse aristocrate Kartini; een spectaculaire Indische moordzaak en de literaire nasleep ervan.
c
Martin
Elands en Alfred Staarman (red.)Hieraan was een langdurig politiek conflict tussen Nederland en Indonesië voorafgegaan. Het was een conflict dat rond 1960 een steeds gewelddadiger karakter kreeg en dat in 1962 bijna uitmondde in een complete oorlog.
In Afscheid van Nieuw-Guinea, Het Nederlands-Indonesische conflict 1950-1962 staan de Nederlandse hoofdrolspelers van dit koloniale drama centraal. Na een uitgebreide weergave en analyse van alle politieke ontwikkelingen en de reacties daarop in parlement en pers komen de militaire gebeurtenissen in en rond Nederlands Nieuw-Guinea uitvoerig aan bod.
De beschrijving van de primitieve omstandigheden waaronder ongeveer dertigduizend Nederlandse militairen moesten leven en werken en van de wijze waarop zij samen met de Papoea's - burgers, politieagenten en militairen - het hoofd boden aan de Indonesische infiltraties, brengen deze roerige episode opnieuw tot leven.
Duidelijk wordt dat veel veteranen met gemengde gevoelens op hun uitzending terugkijken. Een deel van hen heeft het tragische lot van de Papoeabevolking, dat als een rode draad door dit boek loopt, nooit helemaal kunnen of willen loslaten.
Gebonden,
| In Winkelwagentje |
Bij u in huis op: dinsdag
|
J.N.F.M.
à CampoThe Koninklijke Paketvaart Maatschappij (KPM) provides a fascinating instance. This major Dutch shipping company operated in the Indonesian archipelago from 1891 to 1957. Its extensive fleet of steamships provided far-flung liner services. River boats penetrated into the heart of Sumatra and Borneo.
Pioneer lines incorportaed remote islands and isolated coasts into the interinsular network. Interregional lines radiated from Java into the Indian and Pacific oceans. This integrated liner system articulated with global shipping lines in central ports like Batavia (Jakarta), Surabaya and Singapore.
By developing the martime infrastructure of the archipelago KPM was instrumental in the consolidation of the colonial state, the pacification of the Outer Island and the integration into the global economy. Decolonisation led to the demise of its business operations and the demasque of its corporate ideology of colonial rule and economic development.
Hardback, Text in English,
| In Winkelwagentje |
Bij u in huis op: dinsdag
|
|
|
|
|
Ant
P. de GraaffVan zijn ervaringen hield hij een dagboek bij, dat Ant.P. de Graaff enige jaren geleden in handen kreeg. De Graaff heeft op Van der Heidens verzoek het dagboek bewerkt, en er een proloog en epiloog aan toegevoegd.
Dit is dus het verhaal van Adrie van der Heiden, die in 1992 op 68jarige leeftijd is overleden. Een verhaal dat iedere lezer doet voelen onder welke druk deze jongens hun plicht deden. Een verhaal ook dat de herinnering levendig houdt aan de 6.158 man die niet uit Indië terugkeerden.
| In Winkelwagentje |
Bij u in huis op: dinsdag
|
Onder
redactie van Jeroen KempermanIn sommige huizen woonden ten slotte meer dan honderd mensen. Overbevolking, honger en een gebrek aan hygiëne en medische voorzieningen zorgden voor mensonterende omstandigheden. Tjideng werd echter vooral berucht door het optreden van kampcommandant Sonei Kenichi, een uiterst labiele en gewelddadige man die het leven van de geïnterneerden tot een hel maakte.
Het bijhouden van een dagboek was in de Japanse internerings- en krijgsgevangenkampen verboden. Bij ontdekking riskeerde men een zware straf. Toch hebben velen het risico genomen. Hun aantekeningen worden door het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie samengebracht in een reeks boeken die een beeld geeft van de lotgevallen van Nederlanders tijdens de Japanse bezetting van het voormalig Nederlands-Indië.
NederlandersDe tentoonstelling belichtte de ervaringen en herinneringen aan de oorlog in voormalig Nederlands-Indië vanuit het drievoudige perspectief van Nederlanders, Japanners en Indonesiërs. De uiteenlopende reacties op de tentoonstelling geven aan dat de thematiek nog altijd actueel is en emoties oproept. Verschillende Nederlandse en Japanse auteurs geven in deze bundel vanuit hun specifieke betrokkenheid en deskundigheid hun visie op de tentoonstelling.
Bezoekers in Nederland en Japan schreven op vaak indringende wijze hun commentaar en bevindingen in gastenboeken. Een selectie van deze reacties is eveneens opgenomen.
Stef
ScagliolaNiet alleen de term 'oorlogsmisdaden' is controversieel, ook verschillen betrokken en deskundigen van mening over de vraag of zij wel genoeg verantwoording hebben afgelegd over dit onderwerp. Volgens sommigen is er nog steeds sprake van een doofpotcultuur, terwijl anderen zich juist verzetten tegen de fixatie van de media op dit punt. Vooral onder Indië-veteranen kunnen de emoties hoog oplopen.
Esther
CaptainIn dit boek komen de ervaringen en herinneringen van Europeanen aan bod, die in West-Java, Noord-Sumatra en Noord-Celebes/Sulaweis waren geïnterneerd. De kampdagboeken en -memoires van gewonen mannen en vrouwen in Indië worden belicht, maar ook die van (later) bekende schrijvers, zoals A. Alberts, Willem Brandt, Jacques de Kadt, Elisabeth Keesing, Rudy Kousbroek, Henk Leffelaar, Mischa de Vreede en Beb Vuyk. Ook andere markante personen uit de Indische samenleving, zoals Mary Brückel-Beiten, Jo Manders, professor Izaäk Brugmans en dominee Jo Verkuyl, schreven over hun kamptijd.
Humphrey
LudwigMet dit afgelegen gebied in Thailand als decor, waar zich een afschuwelijk stuk Nederlandse geschiedenis afspeelde, zoekt Humphrey naar zijn vader in zichzelf. Die mysterieuze man, die leefde met de diepe wonden van de oorlog - en de oorlog in Nederlands-Indië daarna. Met levendige beschrijvingen van de schoonheden van het gebied en de gruwelen die er hebben plaatsgevonden, laat de schrijver grenzen vervagen. Mijn vader in zwart-wit is meer dan een verhaal over de Birma-spoorweg. Het is een ontroerend verhaal over de onverbrekelijke band tussen ouder en kind.
M.
Heijmans-van BruggenOp basis van zes dagboeken, een illegale briefwisseling en een naoorlogs kamprapport wordt een beeld geschetst van het dagelijks leven in dit interneringskamp, Tjimahi 4, ook wel '4de en 9de Bat' genaamd. Duidelijk wordt hoeveel moeite het kostte om de organisatie van een kampgemeenschap van 10.000 man in goede banen te leiden onder steeds slechter wordende omstandigheden.
Opvallend is de enorme smokkelhandel die in het kamp werd gedreven om het hoofd boven water te houden, ondanks de steeds zwaarder wordende Japanse tegenmaatregelen. Honderden geïnterneerden overleefden de internering in Tjimahi 4 niet.
Het bijhouden van een dagboek was in de Japanse internerings- en krijgsgevangenkampen verboden. Bij ontdekking riskeerde men een zware straf. Tochhebben velen het risico genomen. Hun aantekeningen worden door het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie samengebracht in een reeks boeken die een beeld geeft van de lotgevallen van Nederlanders tijdens de Japanse bezetting van het voormalig Nederlands-Indië.
J.
NijholtJ. Nijholt is een geboren verteller. In zijn boek gaat hij terug naar de crisistijd voor de Tweede Wereldoorlog. Hij beschrijft het stadje Hindeloopen, dat zich zo typisch dorps voordoet. Dan volgt de bezetting, waar de Duitser in het begin gewoon aardig waren. Tot de razzia's en het schietn begonnen.
Valk na de bevrijding moet hij voor zijn nummer, dus als dienstplichting soldaat, vrijwel zonder enige opleiding, naar Indië. Om er orde en rust te herstellen. Hij leer er de bevolking kennen; hij leert er van de bevolking te houden. Pas na drie jaar keert hij terug, liefde en leed in Indië achterlatend. In Nederland wacht hem een diep gat.
Eénmaal gaat hij voor even terug naar Indië. Wat hij zoekt, vindt hij niet weer. Wat zocht hij? En met hem vele anderen? Niets anders rest hem, dan een gewonden-insigne. Vulneratus nec Victus, gewond maar niet verslagen. Daar zet J. Nijholt een groot vraagteken achter. En hij bergt zijn sigarettenkoker in zijn zak.
Gerben
VisserDit boek geeft een beeld van een stuk levensgeschiedenis in de Oost. Het Veluwebataljon, met de kraaiende haan als embleem, maakte in de jaren 1945-1948 in Indië heel wat mee.
Gerben Visser, legernummer 231014001, werkte na thuiskomst jaren bij een krant, schreef ook zelf, en maakte van de belevenissen van deze mannen een boeiend verhaal, in vogelvlucht.
Kees
SpaninksBriefsnippers in kali i seen verhaal over de oorlog in het voormalig Nederlands-Indië. Cynisch, bitter, gekwetst, bedroefd - en tegelijk mild en vol warmte.
| In Winkelwagentje |
Levertijd: 2 tot 4 werkdagen |
Jeroen
Kemperman (red)Gedurende de Japanse bezetting kwam ruwweg de helft van de Nederlanders in internerings- en krijgsgevangenkampen terecht. Op Java werden de meeste Nederlanders van gemengde afkomst echter niet geïnterneerd. De schattingen van het aantal Nederlanders dat buiten de kampen is gebleven lopen uiteen van 120.000 tot 200.000. Over hun ervaringen is nog maar weinig gepubliceerd. Fragmenten uit de dagboeken van drie van hen, twee woonachtig in Batavia en één in Semarang, vormen de basis van dit belangwekkende boek.
678 pagina's,
P.
Boomgaard en J. van DijkGebonden, In Herdruk!
Ant.
P. de GraaffBlessuretijd: de extra tijd die de scheidsrechter aan de officiële
speeltijd toevoegt.
Blessuretijd: de extra tijd die de Grote Scheidsrechter ons nog geeft,
terwijl onze kameraden om ons heen gaan wegvallen.
Volgens opgave van de Stichting Dienstverlening Veteranen moeten er eind 2001 nog circa 80.000 oud-Indië-veteranen in leven zijn. Voor hen, en voor allen die zich bij hen en hun belevenissen betrokken voelen, is er dit boek, vol met herkenbare verhalen uit het leven van de Indië-ganger.
| In Winkelwagentje |
Bij u in huis op: dinsdag
|
Geschiedenis
van IndonesiëDit merkwaardige contrast in de Indonesische volksaard is een van de vele onderwerpen die aan bod komen in de geschiedenis van Indonesië. Het boek belicht zowel de oudste als nieuwste geschiedenis van Indonesië, zoals de oude samenleving van vissers, boeren en nomaden, de introductie en expansie van de islam maar ook de overdracht van Nieuw-Guinea in 1962.
Aan de orde komen onder andere de grote en machtige rijken in de archipel voor de kopmst van de Europeanen en de moeizame en complexe verhouding tussen de koninkrijken op Java en de VOC in de 17de en 18de eeuw.
Het boek biedt een overzicht van de grote verscheidenheid aan rassen en groeperingen met een eigen culturele en religieuze identiteit. Uitvoerige aandacht krijgt de groep van Indische Nederlanders die aan het begin van de 20ste eeuw ingeklemd raakte tussen de blanke koloniale bovenlaag en de overgrote meerderheid van de Indonesische bevolking.
De Japanse bezetting, de onafhankelijkheidsstrijd en vervolgens de moeilijke keuze voor een van beide vaderlanden hebben de geschiedenis van deze groep bijzonder bewogen gemaakt.
De
Japanse bezetting in dagboekenIn juni 1942 werd door de Japanse legerleiding besloten dat er een spoorwegverbinding moest komen van Birma naar Thailand. Bij de aanleg werden vele tienduizenden krijgsgevangen en Aziatische dwangarbeiders ingezet. Steeds harder werden ze opgejaagd, omdat de spoorlijn zo snel mogelijk gebruiksklaar moest zijn. Meer dan honderdduizend mannen lieten het leven.
Bij de aanleg van de Birma-Siam spoorlijn waren ook Nederlandse krijgsgevangen betrokken. Fragmenten uit de dagboeken van elf van hen vormen de basis voor deze aangrijpende en belangwekkende publicatie, onder redactie van Mariska Heijmans-van Burggen.
H.W.
van de DoelToch zou Nederland gedwongen worden afscheid te nemen van Indië,
dat als het onafhankelijke Indonesië de toekomst tegemoet zou gaan.
Het afscheid was niet gemakkelijk, en ging gepaard met conflicten en bloedvergieten.
In Afscheid van Indië geeft Wim van den Doel een antwoord op de vraag
waarom het afscheid van Indië zo moeizaam verliep. Na een terugblik
op het Indië van ver vóór de Tweede Wereldoorlog worden
de gebeurtenissen tussen 1945 en 1949 beschreven met veel oog voor detail,
waarbij niet alleen aandacht wordt geschonken aan de 'grote politiek',
maar ook aan lokale gebeurtenissen en het lot van de gewone Indische en
Indonesische bevolking. Afscheid van Indië beschrijft op uiterst leesbare
en toegankelijke wijze een van de belangrijkste en meest traumatische gebeurtenissen
uit de Nederlandse en Indonesische geschiedenis. Het resultaat is een uniek
boek dat met recht de eerste volledige geschiedenis van de ondergang van
Nederlands-Indië mag heten.
477 pag,
W.
Rinzema-AdmiraalRinzema gaat in op de rol die de Japanse bezetter speelde, geplaatst in de context van het Grote Aziatische Conflict dat al bestond vanaf 1905 (de val van Port Arthur). In dit verband behandelt zij de terreur, de gedwongen rijstafdrachten en de dwangarbeid aan defensielinies, vliegvelden en spoorlijnen vanuit een breder historiografisch kader. Aandacht wordt besteed aan de situatie van de Indonesische, Indische en Chinese bevolking buiten de kampen. Het leven in de kampen komt eveneens aan bod. Vaak worden die middels citaten uit kampdagboeken tot in detail uitgewerkt.
Het werk plaatst 'petites histoires' van gewone mensen binnen de 'grande
histoire' van de contemporaine geschiedenis, om zo de vele lotgevallen
van Indonesiers, Indische Europeanen en Europeanen aan de vergetelheid
te onttrekken.
Ant.
P. de Graaff| In Winkelwagentje |
Bij u in huis op: dinsdag
|
| De heren worden bedankt
met het vergeten leger in Indië, 1949-1950 |
 11,95 |
|
||
| De weg terug
het vergeten leger toen en nu |
9,05 |
|
||
| Brieven uit het veld
het vergeten leger thuis |
9,05 |
|
||
| Merdeka | 12,95 |
|
||
| Zeg, Hollands soldaat... | 11,95 |
|
||
| Vertel het je kinderen, veteraan! | 11,95 |
|
Verzet
in Nederlands-IndiëHaar verhaal kent gruwelijke kanten veel van haar vrienden zijn ter
dood gebracht. Maar er zijn ook lichtpuntjes. De vrouwen in de gevangenis
waren strijdbaar en hebben elkaar steeds gesteund. Hierdoor is dit boek
over het verzet een verhaal om nooit te vergeten.
Het
dagelijks leven in Indië 1937-1947Oet Schulte Nordholt-Zielhuis (1910-1996) was zo'n vrouw. Net als vele van haar lotgenoten onderhield zijn nauwe banden met de families thuis door middel van een intensieve correspondentie. Bij andere families is die correspondentie vrijwel steeds verloren gegaan. Van Oet echter resteert een vrijwel complete serie van 156 brieven, geschreven in een verassend open en directe stijl, waarin zij verslag doet van haar leven als jonge echtgenote van een ambtenaar van het Binnenlands Bestuur in de bewogen periode 1937-1947.
|
|
|
||||
|
||||
|
Ant.
P. de Graaff